مدیریت سبز

اصل ۵۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران حفاظت از محیط زیست را وظیفه عمومی دانسته و فعالیت‌های مخرب محیط زیست را ممنوع اعلام کرده است. این اصل مبنایی برای پیاده‌سازی مدیریت سبز در دانشگاه‌ها و سایر نهادهاست که با هدف کاهش اثرات منفی بر محیط زیست و ارتقای پایداری انجام می‌شود.
مدیریت سبز دانشگاه به مجموعه‌ای از اقدامات و برنامه‌ها اشاره دارد که با هدف بهینه‌سازی مصرف منابع، کاهش اثرات منفی بر محیط زیست و ارتقای فرهنگ محیط زیستی در محیط‌های دانشگاهی انجام می‌شود. دانشگاه‌ها به عنوان مراکز علمی و آموزشی، می‌توانند با اجرای برنامه‌های مدیریت سبز، نقش مهمی در حفاظت از محیط زیست ایفا کنند. این برنامه‌ها شامل موارد زیر می‌شود:

1- کنترل سیستم روشنایی

(کاهش استفاده از نور مصنوعی در زمان روشنایی کافی محیط، افزایش کارایی و سطح بازدهی سیستم روشنایی، استفاده از لامپ‌های LED و ...)

2- کنترل سیستم‌های حرارتی، برودتی و تهویه مطبوع

(تنظیم دمای داخلی در مبحث 19 مقررات ملی ساختمان، کنترل نقطه تنظیم ترموستات‌ها، کنترل سیستم موتورخانه، انجام معاینه فنی مستمر موتورخانه‌ها، کاهش درجه حرارت آب گرم در ساختمان در حد نیاز، عایق کاری جداره‌های ساختمان و...)

3- کنترل تجهیزات اداری

(خاموش کردن وسایل الکتریکی در زمان عدم استفاده، استفاده از پرینترهای مشترک جهت کنترل مصرف کاغذ، استفاده از مانیتورهای LED، اجرای سیستم اتوماسیون اداری، مدیریت استفاده از کاغذهای قابل بازیافت و ...)

4- مدیریت مصرف آب

(تعویض و تنظیم لوله‌های آسیب دیده جهت جلوگیری از نشت، استفاده از فلاش تانک دو زمانه، آبیاری در صبح زود یا دیر هنگام شب، جداسازی آبیاری فضای سبز از آب شرب و استفاده از آبیاری قطره‌ای، کاشت گیاهان با مصرف کم و جایگزین چمن، بکارگیری سیستم تصفیه پساب جهت آبیاری فضای سبز و ...)

5- مدیریت پسماند

(تفکیک پسماند با سطل‌های رنگی، ایجاد جایگاه‌های مخصوص تفکیک پسماند، امکان فروش پسماندهای تفکیک شده به بازیافت کنندگان، تفکیک پسماندهای خطرناک، اتخاذ رویکردهای نوین به منظور کاهش تولید پسماند در جلسات کاری و مراسم‌های ویژه و ...)

6- مدیریت مصرف کاغذ

(استفاده بهینه از دو روی کاغذ، کاهش پرینت و جایگزینی با نسخه الکترونیک، استفاده از پست الکترونیکی به جای فکس، ایجاد محدودیت شدید در چاپ کاغذی مکاتبات داخلی، سهمیه بندی اقلام مصرفی و ...)

7- استفاده از فناوری‌های پاک و انرژی‌های تجدید پذیر

(استفاده از انرژی خورشیدی با سامانه‌های فتوولتائیک و آبگرمکن‌های خورشیدی، استفاده از توربین‌های بادی، استفاده از انرژی زمین گرمایی، استفاده از پیل سوختی و زیست توده و ...)

8- فرهنگ ‌سازی

(ارائه راهنمای دستورالعمل سبز به بهره برداران و کارکنان، برگزاری دوره‌های آموزشی برای کارکنان، ارتقای آگاهی‌های عمومی از طریق فرهنگ سازی، رسانه جمعی و ...)

9- حمل و نقل

(اجرای سیاست‌های تشویقی استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی، تأمین وسایل نقلیه عمومی نظیر اتوبوس برای کارکنان، معاینه فنی خودروها به صورت مستمر، تأمین دوچرخه در محیط‌های دانشگاهی، استفاده از خودروها با سوخت پاک نظیر الکتریکی و هیبریدی و ...)